Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εργάτης ενός τίτλου

Κάποιος  κουβαλάει ένα όνομα -μια ιστορία απο τον προπάππου του  για παραδειγμα-που ίσως  πολεμησε ενδεχομένως με αξιοζήλευτη ψυχή και ανδρεία - εσφαξε δέκα ,είκοσι εισβολείς στον τόπο του και νικησε.Σεβαστο.Εγινε άγαλμα στο χωριο και μετα ερχεται αυτός ο απογονος και ψηλωνει δεκα ποντους στα αποκαλυπτηρια σαν να το καναν για εκείνον.
Τι ειρωνια....Επαναπαυεται στις δαφνες αλλων...Εχει σημασια που ηταν συγγενεις του?Όλοι κατα μια ευρεια εννοια ειμαστε συγγενεις ...Τι ευκολο να έχω κληρονομησει μια περιουσία και να την κατασπαταλω...Να περηφανευομαι για αυτην αλλα οι γνωσεις μου να περιορίζονται σε ιστορικά γεγονότα που συντηρουν το μυθο μου..
Πως θα την αυξησω και θα βαλω την δικη μου σφραγίδα-όταν με οδηγεί σαν τυφλό ο εγωισμός?

Θα ταν ενδιαφέρον να κανει μια παρουσιαση του εαυτου του όποιος ταξιδευει μ ενα όνομα καποιου αλλου-γιατι αυτο που φαινεται να κανει ειναι να κουβαλα στο ταξιδι της ζωής του μια βαλιτσα με ρουχα που δεν ειναι δικα του ,για να την παραδωσει στα εγγονια του.Θεμιτό.
Αλλά καλό θα ήταν με την σειρά τους εκείνα να εμπνευστούν και να γραψουν την δικη τους ιστορία....Οι πινακες και οι ταμπελες ειναι για τους τοιχους όχι για τις ψυχές.
Οι τοιχοι καταρρεουν οι ψυχες ειναι αιώνιες....

Εκτιμω  πολυ περισσότερο εκεινον που ξεκινησε μονος απο το μηδεν και έχτισε το όνομά του-με χρυσα θεμέλια-στηριζόμενος φυσικά κυρίως στο πνευμα του και όχι στα μαχαίρια και τις κουμπουριές-....
Όποιος γνωριζει καλα την ελληνική γλωσσα κερδιζει μαχες με τον λόγο.
Εκτιμάται εκεινος που έγραψε ιστορια και ενεπνευσε για ειρήνη....
Εκτιμαται εκεινος που εχτισε σχολεια,εκκλησίες,που εδρασε με φιλανθρωπικό πνεύμα για όλους ,όχι μόνο για τους συγγενείς του,
σεβαστος εκεινος που εχει ψυχη για ενα έθνος και γραφει ιστορια με το μελανι της δικης του ψυχης που συνομιλει με το Θειο Πνευμα- οχι δανεικα πλεονεκτηματα των προγονων του -ανάσσες για να κινήται με χάρη στις ''αγορές''του χωριου του....
Κηδεια με ξενα κολυβα λεει ο λαος.....ενταξει μην ειμαστε αδικοι...οχι εντελως ξένα...
Εγω θα έλεγα οτι μοιαζει ''εργάτης ενός τίτλου''...
Κατι ειναι και αυτο οταν δεν έχεις αλλές δυνατότητες να αναπτυξεις....
Βολευεσαι με έναν ξακουστο πρόγονο και αισθανεσαι σημαντικος και εσυ...
Τρίζουν τα κοκκαλα των ανθρωπων που το λεγε η καρδια τους για την απραγια και τη ψευτοπερηφανια καποιων ...
''ηρωων''του καναπέ....

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Συνέντευξη Νίκου Ζωιδάκη στην Μαριάντζελα Γκίντη

Ο μεγάλος Νίκος Ζωιδάκης γεννήθηκε στα Χανιά το 1969  με καταγωγή από τις Βουβές Κισσάμου και ασχολήται επαγγελματικα με την λυρα από το 1981.Ο ταλαντουχος κρητικός  της αυτοσχέδιας μαντινάδας , μοναδικός δεξιοτεχνης της λύρας, ο ανθρωπος που ταξιδευει με την φωνή και την διάθεσή του οσους τον παρακολουθούν ,εχοντας ήδη τετραπλό πλατινιένιο δίσκο εξασφάλισε  την  ευρεία αποδοχή και την αγκαλιά από τους Ελληνες. Ενας καλλιτέχνης που έχει το χάρισμα να σου μεταφέρει με την φωνή και την λύρα του την παράδοση παντρέυοντάς την με τον συνχρονο παλμό της εποχής .Οι στίχοι του σαν χρωματιστοι πολύτιμοι  λίθοι που φοράμε όλοι οι Ελληνες για να γιορτάσουμε ,να θυμηθούμε ,να νοσταλγήσουμε μαζί του .... Μ.Γ.-Τι σας οδήγησε να δημιουργήσετε την πρώτη σας μαντινάδα?Ποιά ήταν αυτή και ποιο το πρώτο σας κοινό? Ν.Ζ.-Η πρωτη μαντιναδα που εβγαλα ηταν : "δεν εχει νομους η καρδια για να την εδικασεις μη μου μιλας για λογικη τα λογια σου θα χασεις".την εβγαλα και την ειπα στο πατερα

Βιογραφικό Μαρία Αγγελική Γκίντη

Η Μαρία Αγγελική Γκίντη γεννήθηκε στην Αθήνα.Σπούδασε υποκριτική τρία χρόνια στον Πειραικο Συνδεσμο και απεκτησε πτυχίο μετα απο τελικές εξετάσεις του υπουργείου Πολιτισμού το 2004. Αμεσως μετα συνεχισε τις σπουδές της στο New York College στην σκηνοθεσία και το σενάριο.Την περίοδο αυτή ξεκίνησε η δουλειά της σαν υπεύθυνη επικοινωνίας στο γραφείο θεατρικών παραγωγών Τ exnis και η πρακτική της στον ΑΝΤ και το 2006 δουλεύει σαν βοηθός σκηνοθέτη σε γνωστές τηλεοπτικές σειρές-Ερωτας-δεληγιαννειο παρθεναγωγείο κτλ.Συνεργάζεται και με την On Productions ,PLD για τις σειρές ΄΄αν μ αγαπάς΄΄,΄΄ζωή ξανά'',και ΄΄όλα στον αέρα''. E νδιαμεσα ανεβάζει σε δική της σκηνοθεσία το΄΄Ακραία κωμικά φαινόμενα''και την ''Απώλεια''στο Θέατρο Δωρας Στράτου. Επίσης σκηνοθετεί τρείς ταινίες μικρου μήκους σε συνεργασία με τον Μενιο Δριτσα και την ΕΡΤ -και συμμετεχει σε φεστιβαλ δράμας -Θεσ/κης και το Athens Video Art Festival. Παρουσιάζει την πρώτη της πρ

Το αυθεντικό -από την Στέλλα Πετκάρη

Ξέρεις τι είν’ τ΄ αυθεντικό; Αυτό που δε λερώνεται… κι είναι σα σφαίρα γυάλινη, καθάρια, διαυγής; Όσο κι να το λαχταράς, όσο κι αν το μιμείσαι, αν δε κατέχεις τ΄ άθλημα… σεβάσου το… και φύγε! Ξέρει να υπερασπίζεται τ΄ αληθινό κι ατόφιο και στάση έχει στη ζωή…. τη γνήσια ματιά. Κι αν το θωρείς προσβάσιμο και θες να τ΄ αποκτήσεις σκέψου και ζύγιασε καλά … τις αντοχές που έχεις. Γιατί ειν’ αυτό που θα σου πει … να δεις μες την ψυχή σου! Να σε φιλτράρει προσπαθεί και να σε προσμετρήσει… Κι αν το αντέξεις όλ΄ αυτό και νοιώσεις και το φως του, τότε να ξέρεις μάτια μου, πως θα ζητά… το όλον! Και δε θα συμβιβάζεται στο λίγο και στο ίσως αλλά μονάχα στο… πολύ στο… πάντα και … «μαζί»! Στέλλα Πετκάρη φωτο Μαριάντζελα Γκίντη Μπέλεση